Gdyby żył dzisiaj – z pewnością udzieliłby ludziom kilku cennych lekcji. Może założyłby nowoczesną Akademię Nauki i Wszechstronnego Rozwoju? Może byłby sławnym politykiem i walczył o Polskę? A może szukałby miejsca wśród natury, wędrował po Tatrach i dopatrywał się inspiracji do badań geologicznych i geograficznych? Na pewno byłby kimś godnym zainteresowania, nie tylko ze względu na rozległą wiedzę i erudycję, ale przede wszystkim z uwagi na swoją nietuzinkową osobowość i ciekawość ludzi oraz świata. Nasz patron – Stanisław Staszic. W tym roku 20 stycznia przypada 200 rocznica jego śmierci. Rok 2026 został ogłoszony przez Sejm „rokiem Stanisława Staszica”.
W naszej szkole ten uczony, filozof, działacz społeczny, pisarz polityczny, ksiądz, geolog, przyrodnik, filantrop zajmuje szczególne miejsce. Nie tylko jest upamiętniony w szkolnych gablotach, ale przede wszystkim żyje w sercach i świadomości uczniów, którzy biorą udział w konkursach o Staszicu, przygotowują prezentacje, piszą wiersze o patronie, jak również rozmawiają o nim dostępując zaszczytu obcowania z geniuszem jego umysłu. W tym roku wracają Staszki – nagrody utworzone od imienia naszego patrona i związane z nimi działania.
Edukacja w pracy Staszica była bardzo ważnym obszarem zainteresowań. Był on członkiem Izby Edukacyjnej, współtworzył Towarzystwo Przyjaciół Nauk, współorganizował Uniwersytet Warszawski i Akademię Górniczą w Kielcach. Przyczynił się do rozwoju przemysłu i górnictwa węgla kamiennego. Nawet po śmierci służył ludziom przeznaczając swój majątek na dom zarobkowy dla ubogich, szpital Dzieciątka Jezus, Instytut Głuchoniemych.
Czego uczy nas Stanisław Staszic? Na pewno odwagi i determinacji w dążeniu do celu, ciekawości i otwartości na świat, miłości do własnej ojczyzny, traktowania nauki jako bezcennej wartości w życiu człowieka. Uczy nas aktywności społecznej i tego, by nie przechodzić obojętnie wobec drugiego, słabszego, potrzebującego człowieka. Chciałby nam powiedzieć, że należy być nieustannie w intelektualnym ruchu, ponieważ życie ciekawe, inspirujące oparte jest na fundamencie obserwacji i obecności. Staszic podkreślał, że talent wymaga pracy, aby nabrał wartości, co oddaje myśl patrona: „Talent jest jak kawałek szlachetnego, ale surowego metalu: dopiero pilna praca go obrobi i wartość mu wielką nada”.
